कहिले दक्षिण एसियाली क्षेत्रीय सहयोग संगठन (सार्क)को चिन्ह गहिएर हेर्नुभएको छ । त्यसमा बुद्धका दुई आँखा, दुई हातका अंगुठा, सातवटा परेवा रहेका छन् । जसमा बुद्धको आँखा शान्तिको प्रतिक , सातवटा परेवा बंगलादेश,भूटान,भारत,माल्दीभ्स,नेपाल,पाकिस्तान र श्रीलंकाको शान्तिको प्रतिनिधित्व गर्दछन् । दुईवटा अंगूठाले भने सार्क सदस्य राष्ट्रहरु एक जुट भएर अफ्ठ्यारो परेको बेला एकअर्कालाई सहयोग गर्ने प्रतिवद्यता जाहेर गर्दछन् । प्रत्येक दुई वर्षमा हुने सार्क सम्मेलनमा सुनौलो रंगको लोगो अंकित सहित मात्र सार्क मुलुकका सदस्य राष्ट्रहरुको सम्मेलनको शुरुवात हुन्छ । अहिले सार्क राष्ट्रका सदस्यहरुको संख्या आठ पुगिसकेको छ । अफ्गानिस्तानले सन् २००५ बाट सदस्यता लिएको हो ।
एउटा सानो चिन्हमा यती धेरै कुराहरु समेटेर कसले बनाएको हो भनेर सायदै कसैलाई मात्र थाहा छ होला । सार्कको लोगो बनाउने १९ वर्षिय नेपाली युवा शैलेन्द्र महर्जन हुन् । बुबा बद्री महर्जन र आमा कृष्णदेवी महर्जनका तिन सन्तान मध्येका माइला शैलेन्द्र महर्जन अहिले ५५ वर्ष पुगे । संयोगबस दृष्य कथा टिमको शैलेन्द्र महर्जन(५५)सँग नेपाल आएको बेला भेट भयो । कुराकानी कोट्याउदै जाँदा उनका साथी किशोरले सार्क सम्मेलनको लोगो बनाउने यिनै शैलेन्द्र हुन् भनेर परिचय दिएपछि एक छिन चकित परे । शैलेन्द्र संचार माध्यममा कहिले छाएनन् । न यिनी संचार माध्यम खोज्दै हिडे न त को हुन् शैलेन्द्र महर्जन भनेर संचार माध्यमले खोज्यो । जव शैलेन्द्रले सार्कको लोगो बनाए यिनी १९ वर्षका लक्का जवान थिए । त्यो बेला केहि काम गरेपछि संचार माध्यमले हामीलाई खोज्ने होइन । आफैले मैले यो काम गरे है ! भनेर संचार माध्यम खोज्दै जानुपथ्र्यो । आजभन्दा ३६ वर्ष अगाडी फर्केर शैलेन्द्रले सुनाए । त्यत्ती बेला संचार माध्यमको नाममा गोराखापत्र थियो । साधारण परिवारमा जन्मेका शैलेन्द्र ज्ञानेश्वर कालोपुल निवासी हुन् । यिनको परिवारमा कला तर्फ कोही थिएनन् । हुने विरुवाको चिल्लो पात भने झै शैलेन्द्रले सानै देखि आफैले कलाको समुन्द्रमा डुव्दै थिए । शैलेन्द्रले १६ वर्षको उमेरमा एसएलसी पास गरे । उनलाई कला पढ्ने हुटहुटी थियो तर परिवारको आर्थिक अवस्था कमजोर भएका कारण पनि पढ्न सकेनन् ।
शैलेन्द्र पिपुल्स क्याम्पसमा भर्ना भए । क्याम्पस पढ्दै गर्दा जनक शिक्षा समाग्रीमा काम गर्न थाले । जनक शिक्षा समाग्रीमा काम गर्दा ६ वर्षको दौरानमा उनले आफ्नो पढाइ खर्चका साथै घर खर्च पनि चलाउथ्ये । जनक शिक्षा सामाग्रीमा काम गर्दै गर्दा तत्कालीन सरकारले उनलाई काजमा कहिले परराष्ट्र मन्त्रालयमा, कहिले शिक्षा मन्त्रालयमा पठाउथ्यो । त्यो बेला शैलेन्द्रले ठुला हाकिम देखि मन्त्री, प्रहरी,सेनाका अफिसरका कार्डहरुलाई सुन्दर बनाएर लेखिदिन्थ्ये । जसले गर्दा फुच्चे शैलेन्द्रलाई सबैले मन पराउथ्ये । शैलेन्द्रले सानै देखि विभिन्न चित्र,पोष्टर,लोगोहरुको प्रतियोगितामा पुरुस्कृत हुन्थ्ये । शैलेन्द्रले राष्ट्रिय र अन्र्तराष्ट्रिरुपमा चित्रकालामा धेरै पुरुस्कार जितेका छन् । उनी क्याम्समा पढ्दै गर्दा सार्ककालागि लोगो बनाउने प्रतियोगिताको आव्हानभयो । त्यो आव्हानसँगै सायद शैलेन्द्रले कल्पना समेत गरेका थिएनन् कि उनले बनाएको लोगो सार्क मुलुकको पहिचान बन्नेछ । उनले पाँच घण्टा लगाएर बनाएको लोगो नेपालबाट छानियो । त्यसपछि सात राष्ट्रको बैठकबाट पनि उनले बनाएको लोगो उत्कृष्ट भयो । शैलेन्द्रको खुशीको सिमा रहेन । उनमा कला प्रतिको प्यास अझै बढ्दै गयो । स्वर्गिय राजा वीरेन्द्र वीर विक्रम शाह प्रथम ढाका सम्मेलनबाट फर्कर्दै गर्दा अन्र्तराष्ट्रिय विमानस्थलमा त्यो चित्र बनाउनेलाई गोरखा दक्षिणबाहु दिनुपर्छ है भनेको शैलेन्द्रले सुनेका रहेछन् । आफु १९ वर्षमा प्रवेशमात्रै गरेको हुँदा नदिनेमा पनि शैलेन्द्रले शशंकित थिए । त्यसपछि उनीले सानै उमेरमा धेरै प्रतिस्प्रधामा जित्दै गएपछि सम्मान स्वरुप स्वं रानी एश्वर्यबाट, स्वं युवराज धिरेन्द्र, स्वं राष्ट्रकवि लगायतका विशिष्ट व्यक्तीबाट पुरुस्कार थापेका स्मरण शैलेन्द्रमा ताजैछन् । उनले २१ वर्षको उमेर स्वं राजा वीरेन्द्रबाट सुप्रवल गोर्खा दक्षिणबाहु पाए । यसपछि यिनीको चर्चा चुलिएयो तर आर्थिक व्ययभार भने उस्तै थियो । शैलेन्द्रले जती पटक पुरुस्कार थाप्थ्ये । त्यत्ती नै पटक पुरुस्कार पाँउदा सम्वन्धित व्यक्तीसँग कलाका विषयमा पढ्ने जिकिर गथ्र्ये । उनले स्व राजा वीरेन्द्रलाइ पनि धेरै पटक विन्ती पनि चढाएका रहेछन् ।
नेपाल टेलिभिजनमा शैलेन्द्रले वरिष्ठ सहायक कलाकारका रुपमा चार महिना काम गरे । त्यसबेला निर शाह नेपाल टेलिभिजनका प्रमुख थिए । टेलिभिजनमा शैलेन्द्रको काम फाउण्टेन कलमलाई काटेर छापा अक्षर लेखेर चलचित्र, गीतको कास्टीङ लेख्ने, समाचारको नेम प्लेट बनाउने थियो । जहिले टेलिभिजनमा उनलाई भ्याइनभ्याइ हुन्थ्यो । कहिले त काम समयमा सकिदैन्थ्यो । त्यसपछि गाली पनि खाइन्थ्यो भन्दै शैलेन्द्र विगत सम्झे । नेपाल टेलिभिजनमा काम गर्ने दौरानमा शैलेन्द्रले चढाएको बिन्ती स्वीकार भयो । त्यसपछि शैलेन्द्रको कला नगरी फ्रान्सको पेरिसमा कला सम्बन्धी पढ्न जाने इच्छा पुरा भयो । उनले खुशी हुँदै नेपाल टेलिभिजनबाट राजीनामा दिए । कला सम्बन्धी पढ्न सन् १९८९ मा फ्रान्स पुगे । शैलेन्द्रले फ्रान्सको पेरिसमा रहेको चर्चित र पुरानो युर्निर्भसिटी “नेशनल स्कुल अफ फाइन आर्ट”मा छात्रवृत्ती पाएका थिए । शैलेन्द्रले कला सम्बन्धी पढाइ सक्दा नेपालको पुरै दृष्य परिवर्तन भैसकेको थियो । नेपालमा आएर केहि गर्ने इच्छा हुँदाहुँदै पनि विदेशीनु पर्ने आइलाग्यो ।
अहिले शैलेन्द्र एक छोरा,एक छोरी र श्रीमती सहित पेसिरमा बस्छन् । छोरा पनि कला क्षेत्रमै छन् । शैलेन्द्र भन्छन् ‘छोरा मेरो गुरु जस्तै छ । मेरो भन्दा फरक आर्ट छ उसको’ । शैलेन्द्रले पेरिसमा रहँदा डेकोरेसनको काम साथै पोष्टर बनाउने काम गरे । पेरिसमा माइकला ज्याक्सनको पोष्टरलाई रि–प्रोडक्ट गरेर ८÷८ को लामो पोष्टर बनाए । त्यसपछि उनले अन्र्तराष्ट्रिय फुटवलर एरिक कोरतोनाको ९ मिटर लामो चित्र बनाए । जसबाट शैलेन्द्रले पेरिसमा निकै प्रसंसा समेत पाएका थिए । शैलेन्द्रले अहिले पनि कला छोडेका छैनन् । कलाको महानगरी पेरसमा बसेकै कारण आफ्ना कला मार्फत तस्विरमा नेपाल देखि विश्व नियालीरहेका छन् । उनी अहिले पनि पेन्टीङ गर्छन् । पेन्टीङ भनेको उनको विश्राम हो । जव पेन्टीङ गर्छन् । सबैभन्दा बढी आनन्द लाग्ने शैलेन्द्र बताँउछन् ।
